De rijke historie van sv A.W.C.

Het begin

sv A.W.C. begon onder de naam “EENDRACHT”. Een naam die niet voor niets werd uitgekozen. Vóór de oprichtingsdatum, 28 april 1932, had Wijchen meerdere voetbalclubs o.a. Wijchense Boys,SNA,Sparta en Olympia. Lang hielden deze clubs echter geen stand. Gebrek aan financiële middelen en onderlinge wrijvingen waren hier debet aan. Uiteindelijk besloten een drietal voetbalfanaten t.w.: Tinus van Stippen ( bijgenaamd “De Stip”), Tien Jelissen ( bijgenaamd “De Mens”) en Piekste de Wildt tot het oprichten van een nieuwe vereniging. Tezamen met Pater Smits werd groen licht gegeven voor de nieuwe Wijchense voetbalclub “EENDRACHT”. Waarom zal men zich afvragen moest er een geestelijke ook zijn fiat hieraan geven. Welnu de verklaring hiervoor ligt voor de hand als men weet dat Wijchen destijds voor het overgrote deel uit katholieken bestond. Een geestelijk adviseur zorgde er immers voor dat de voetballers de weg naar de kerk bleven vinden. Door het enthousiasme van zeer velen was een bestuur snel geformeerd, en onder een strenge maar rechtvaardige leiding van de toenmalige eerste voorzitter de heer Hent Verheijen (schoolmeester) werd de vereniging verzekerd van een stukje bestuurlijke continuïteit. Ruim 20 jaar hanteerde hij met zeer veel verve de voorzittershamer. Onder zijn leiding werd, en menigeen denkt daar nog weleens met weemoed aan terug, het geweldige clubblad “Ons Blad" uitgegeven.

De start

Aan de Klapstraat werd voor het eerst tegen een balletje getrapt in de kleuren rood/geel. Ook toen al moest men voor het aanschouwen van een wedstrijd entreegeld betalen t.w. 15 cent. In het seizoen 1933/1934 wist men al direct via een kampioenschap promotie naar de 1e klasse van de KNVB afdeling Nijmegen te bereiken. Enige jaren daarna volgde eveneens promotie naar de 2e klasse IVCB (Interdiocesane Voetbalcompetitie Bond). Een katholieke organisatie voor katholieke voetbalclubs.
Een volgend succes was promotie naar de 1e klasse in het jaar 1937. Het terrein aan de Klapstraat werd verwisseld voor een nieuwe accommodatie aan de Zandstraat, thans bekend onder de naam Kasteellaan, en voor velen nog veel bekender als “achter café Hock”. Tot aan de oorlogsjaren verbleef men in de eerste klasse. Tijdens de oorlog werden de afzonderlijke bonden samengevoegd in een nieuwe bond t.w. NVB (de Nederlandse Voetbalbond). Een probleem ontstond toen doordat er al een vereniging onder de naam “EENDRACHT” was ingeschreven. En omdat deze al langer bestond diende men op zoek te gaan naar een nieuwe naam. Met zeer veel tegenzin werd toen besloten tot de weinig originele naam van “WIJCHEN”.

De naam

Na deze zwarte periode uit de geschiedenis gingen de gedachten uit naar een nieuwe, sterke vereniging in Wijchen. De clubs uit Alverna en Wijchen besloten toen om als combinatie verder te gaan, en op 7 mei 1945 ontstond de “ALVERNA WIJCHEN COMBINATIE”, afgekort tot “sv A.W.C.” . Niet alleen de naam veranderde, ook het terrein werd weer omgewisseld naar een veld aan de Klapstraat. Meningsverschillen rondom samenstellingen van bestuur en eerste elftal zorgde ervoor dat men in 1948 besloot om weer afzonderlijk verder te gaan. ALVERNA ging onder haar eigen naam weer door, en het toenmalige EENDRACHT bleef gewoon juridisch verder gaan onder de naam van sv. A.W.C. Onder deze inmiddels vertrouwde naam groeide de vereniging langzamerhand uit haar jasje. Vooral de jeugd wist haar weg naar de vereniging te vinden. Een tweede veld was nodig, en kon ook spoedig in gebruik genomen worden, echter op een andere locatie t.w. aan de Nieuweweg. Vanaf 1952 werd de voorzittershamer overgenomen door de broer van Hent Verheijen n.l. Piet Verheijen. Negentien jaar heeft hij met zeer veel enthousiasme en deskundigheid de vereniging mogen leiden. In zijn periode maakte hij de grootste verhuizing van sv. AWC mee. Met de hulp van burgemeester M.v.Thiel kon de huidige locatie, voorheen Leemweg en thans de Wijchert in gebruik worden genomen.


De groei

Begin jaren zestig zette de ledengroei zich gestaag door, en er ontstond een duidelijke behoefte aan een eigen clubhuis. Met Ben Bruins als grote animator rondom de bouw, en verdere uitbreidingen hiervan, kon in 1967 een eigen clubhuis in gebruik worden genomen. Zeer veel vrijwilligers hebben met de totstandkoming hiervan hieraan toen meegeholpen. In het seizoen 1960/1961 wist men wederom een kampioenschap te bemachtigen. In 1971 werd Piet Verheijen als voorzitter opgevolgd door Jan Straten, die deze functie gedurende 15 jaar met een enorme passie en elan vervulde. Sportief koesterde men de stille hoop op een promotie naar de 1e klasse. Het jaar 1976 is de geschiedenis ingegaan als het jaar van hoop en vrees. Promotie naar de eerste klasse leek lang binnen handbereik, doch in een beslissingswedstrijd op het Quick terrein in Nijmegen tegen Germania (Groesbeek), bleek het geluk niet aan onze zijde, en met 1-0 werd verloren. Het seizoen daarop werden de naweeën nog duidelijk gevoeld, want sv A.W.C. degradeerde naar de 3e klasse, om in het seizoen 1980 weer terug te keren naar de 2e klasse.

De jeugd

De jaren zeventig en tachtig kenmerkten zich door een zeer actief jeugdbeleid, waarvan wij heden ten dage nog de vruchten van plukken, gezien het niveau waarop onze jeugdselectie-elftallen zich vanaf die tijd manifesteren. In die jaren kwam ook de totstandkoming van een eigen jeugdhonk. Eveneens werd de tribune overkapt, en sportief ging het sv A.W.C. ook voor de wind, want in het seizoen 1986/1987 ging een lang gekoesterde wens in vervulling, middels het kampioenschap tegen VIJDO werd rechtstreekse promotie afgedwongen naar de 1e klasse.

Ups and Downs

Vanaf 1986 werd de voorzittershamer overgenomen door Thijs Giesbers, die deze functie tot en met het seizoen 1995 zou vervullen. Een rasechte AWCér getuige zijn lidmaatschap toentertijd al van bijna 45 jaar. Een innemende persoonlijkheid die veel van zijn zo kostbare tijd ten dienste stelde aan de vereniging. Nog heden ten dage is hij actief voor de verenging.
Slechts drie jaren kon het 1e elftal zich in de 1e klasse handhaven, want in het seizoen 1989/1990 volgde degradatie naar de 2e klasse. Somber werd het toen in het seizoen 1991/1992 degradatie naar de 3e klasse een feit werd. Een seizoen later volgde degradatie naar de 4e klasse. Ook de supportersvereniging die gedurende haar 58 jarig bestaan veel voor de vereniging gedaan had hield noodgedwongen op te bestaan. Het jaar daarop werden wij toch weer kampioen, en konden zodoende promoveren naar de 3e klasse.
In het najaar van 1995 werd Brian Rookhuijzen de nieuwe voorzitter voor een vooraf gekozen periode van 3 jaar. Speerpunt in zijn beleid was: vernieuwing van de organisatiestructuur. Hierin is hij met zijn deskundigheid op dit terrein heel duidelijk in geslaagd.
In het seizoen volgde wederom degradatie naar de 4e klasse.
Het jaar 1998 zal de geschiedenis ingaan als het jaar van de privatisering. Met de oprichting van de stichting de Groene Grasvelden, welke werd en wordt gesubsidieerd door de gemeente, en een jaarlijkse verplichte toelage vanuit de verenigingen,werd meer continuïteit geschapen om te komen tot een beter onderhoudsbeleid van voetbalvelden.
Eveneens werd in 1998 Hans van Duinen de opvolger van Brian Rookhuijzen als voorzitter. Deze zou echter na 2 jaar al weer zijn functie ter beschikking stellen, om te worden opgevolgd door Theo Binnendijk.
In het seizoen 1999/2000 wist ons eerste elftal toch weer de opgaande lijn te herpakken middels een promotie naar de 3e klasse, welke een vervolg het jaar daarop kreeg toen ons eerste elftal via een kampioenschap wist te promoveren naar de 2e klasse.

De vernieuwing

Het jaar 2003 zal de annalen ingaan als het jaar van grote bouwactiviteiten. Na jaren van voorbereiding kon eindelijk uitvoering worden gegeven aan de uitbreiding en renovatie van onze kleedlokalen en clubhuis. Zeer veel vrijwilligers hebben er toe bijgedragen dat wij thans met trots kunnen mogen en moeten zeggen, dat wij momenteel beschikken over een moderne, eigentijdse accommodatie. In december 2003 werd in een overvol clubhuis met genodigden/leden en sympathisanten de officiële opening verricht door de burgemeester van Wijchen. Eveneens werd na een zeer korte periode het voorzittersstokje overgedragen aan de huidige voorzitter Frans Derks. Met zijn 45 jarig lidmaatschap, waarvan 35 jaar een kaderfunctie en 25 jaar een bestuursfunctie vervullend een uitstekende opvolger, met een echt groen-wit hart. Zeer vermeldenswaardig is ook dat het eerste elftal via de nacompetitie promotie naar de 1e klasse wist te behalen.

Het heden (januari 2009)

sv A.W.C. ruim 77 jaar jong – bijna 1000 leden – 11 seniorenveldvoetbalteams – 1 damesteam – 1 meisjesteam – 31 junioren-/pupillenteams – en 3 zaalvoetbalteams is een begrip, niet alleen in Wijchen, maar ook ver buiten de gemeentegrenzen. Een graag geziene gast bij andere verenigingen, getuige de vele uitnodigingen die wij telkens weer mogen ontvangen, maar ook de talloze aanmeldingen voor toernooien en evenementen die wij op onze accommodatie organiseren, geven blijk van een alom gewaardeerde sportvereniging. Hoog in het vaandel staat de plicht welke wijj te vervullen heeft ten aanzien van haar leden, in alle geledingen,zowel prestatief als recreatief, haar koesterende en waarderende zorg ten aanzien van de vele vrijwilligers die de vereniging heeft, maar ziet het ook als haar sociale plicht om zoveel mogelijk jeugd en senioren de mogelijk te bieden om een zo optimaal mogelijk gebruik te maken van alle faciliteiten welke haar ten dienste staan. Een voortdurende alertheid van bestuurders, maar ook van alle kaderleden in het bijzonder, moeten hiervoor een garantie zijn.

De toekomst

In het nieuwe seizoen zal gestart gaan worden met de opvang van 4 en 5 jarigen om deze jongens en meisjes al in een vroeg stadium de gelegenheid te geven zich sportief te kunnen bewegen onder een deskundige leiding. Ook verwachten wij op zeer korte termijn ons 1000e lid te mogen inschrijven. Gezien het bevolkingsaantal van de gemeente Wijchen van 40.000 personen, zal dit niet zo lang meer op zich laten wachten. Wij zijn er in ieder geval klaar voor. Ook sportief verwachten wij een stabilisering van het niveau waarop wij thans met onze vele senioren en jeugdteams uitkomen. Met name van ons eerste elftal, welke toch bij iedere vereniging het vlaggenschip is, zal naar wij hopen en verwachten de plaats in de 1e klasse de komende jaren veilig weten te stellen, en met een schuin oog kijkend wellicht ook nog voor een verdere verassing kunnen zorgen. Dat is en blijft sv A.W.C. – ALVERNA-WIJCHEN-COMBINATIE, een vereniging waar sportiviteit hoog in het vaandel staat, waar ruimte wordt geboden zowel op prestatief als recreatief gebied, waar alle tijd en ruimte is voor eenieder, waar het plezierig is om te vertoeven, kortom een vereniging met een bruisend en sociaal hart.