Column:De afgelopen maand zijn er voldoende onderwerpen voorbij gekomen waar ik wel een scherpe column over zou kunnen schrijven. Ik bleef echter de laatste dagen steken tussen het tekort aan scheidsrechters en het onlangs afgekondigde boerkaverbod. Toch maar gekozen voor de scheidsrechters. Ik ben sterk geneigd om het voor hen op te nemen. Regels zijn er om nageleefd te worden en als dat uit jezelf niet lukt, dan zijn er altijd nog de scheidsrechters die je er aan helpen herinneren dat er regels zijn. Echter zijn er te weinig van die voetbal-polities en nog teveel voetballers al te assertief opgevoed. Wat maakt het vak van scheidsrechter nou zo leuk? Voor je plezier je iedere zaterdag of zondag verrot laten schelden, de meest enge ziektes gratis toegewenst krijgen en maar zelden een bedankje voor het leiden van de wedstrijd. Gaat zo'n man in het zwart (tegenwoordig ook geel en rood) wel zonder zenuwen in zijn lijf naar een voetbalclub en hoe gaat hij na zo'n wedstrijd weer naar huis. Scheld hij zijn vrouw en/of kinderen uit, schopt hij thuis van nijd de kat de fuchsia's in, gaat hij aan de oxazepam of zet hij het op een onbeheerst zuipen? Ik heb een onbegrensd respect en bewondering voor iedere arbiter en vooral voor hen die zonder blikken of blozen gedurfd en terecht een gekleurde kaart uit hun borstzak toveren. Ben je een keer op de rode kaart getrakteerd, dan geen wedstrijd schorsing, maar lijkt me de beste straf om de week daarna een wedstrijd te fluiten tussen twee club waarbij bij voorbaat al vaststaat dat het uit de hand kan lopen. Dan maar eens kijken of jouw kat thuis oudjaar wel haalt. Ik weet zeker dat je liever in een boerka rond loopt. Voetbal en fluit voorzichtig.
Geschiedenis.
Ik was vroeger niet echt een kei in het onthouden van belangrijke data in het vak geschiedenis. Vond het maar lastig om al die oude koeien uit de sloot te halen en uit elkaar te houden. Wist toen ook niet wat die mensen uit lang vervlogen tijden voor een invloed hadden op onze generatie. Echter kwam ik enkele weken geleden tot de ontdekking dat ik in deze tijd onderdeel ben van de geschiedenis. Belangrijke gebeurtenissen waar je als het ware met de neus bij staat. Neem nou Steve Jobs, de grondlegger van applemania, zomaar overleden, terwijl hij nog veel ideeën had willen verwezenlijken en ons had willen opzadelen met de leukste en handigste gadgets . Wat te denken van de eurocrisis. Onze klein en wellicht achterkleinkinderen zullen in hun geschiedenis les op een IPad 7 lezen dat er in het begin van de 21e eeuw een heuse geldcrisis was, dat 27 regeringsleiders miljoenen hebben uitgegeven aan vergader- eet- beveiligings- en hotelkosten. Had Steven nog even blijven leven had hij beslist een apparaat bedacht waarbij deze regeringsleiders thuis voor de open haard en onder het genot van een heel heerlijk glas wijn, gemaakt van zure griekse druiven, beslissingen hadden genomen die snel tot een oplossing van dat probleem had geleid. Had Steven nog even blijven leven dat had hij voor AWC en alle andere amateurclubs een apparaat bedacht die ongenuanceerd, hard schreeuwende ouders direct met naam en toenaam op een billboard had gezet, om te voorkomen dat het ze het nog eens doen. Steve had er mede voor gezorgd dat het spel uit de handen van de ouders was gerukt en was teruggegeven aan de kinderen. Nu Steve er niet meer is, zullen we dat zelf moeten doen en zullen wij zelf om te beginnen moeten vragen: He, hoe was je week???
Een zondagmiddag:Het centrum van Wijchen was leeg, de terassen mondjesmaat bezet, de parkeerplaatsen onbezet en rustig in de café's. Hoe was dit mogelijk op een zonovergoten zondag in de nadagen van september. Direct maar even op mijn smartphone NU.nl ingeschakeld of er breaking news was in de omgeving van mijn woonplaats, waardoor de ruim 40.000 bewoners waarschijnlijk voor de buis waren gekluisterd. Maar niks van dit alles. Het raadsel werd vrijwel direct opgelost toen ik van een bevriende voetbalkennis de twitter van AWC onder ogen kreeg. "Spanning op de Wijchert". . .en toen wis ik het weer. De wedstrijd der wedstrijden werd gespeeld tussen AWC1 en Alverna 1. Voor het eerst in de geschiedenis speelden beide teams in competieverband tegen elkaar. Dat dit al weken leefde tussen de supporters van beide verenigingen kon ik als niet Wijchenaar maar moeilijk begrijpen. Nou, als het gaat tussen Feijenoord en Ajax, tussen NEC en Vitesse, tussen AC Milan en Inter Milaan of zelfs tussen Spakenburg en de IJsselmeervogels kan ik een bepaalde spanning wel begrijpen, maar kom nou zeg, tussen twee clubs in de eerste klasse 1 die toevallig in dezelfde plaats zijn gevestigd hoeft er toch geen rivaliteit te zijn? Nou dat had ik dus helemaal verkeerd. Mijn inlevingsvermogen op gemeentelijk niveau was duidelijk even van slag. Er is wel degelijk spanning tussen de club uit Alverna en de club die voluit Alverna Wijchen Combinatie heet. Daar zal de spanning ook wel vandaan zijn gekomen. Eerst samen, dan weer zelfstandig verder en dan laten zien dat je er eigenlijk gelijkwaardig aan bent. Dat bleek uiteindelijk ook uit de stand na 90 minuten 3-3. Nu maar wachten op de 2e confrontatie. Denk dat ik toch maar ga kijken als het zo ver is.
Hallo, we zijn er weer!!Trappelende eerstejaars mini F-jes, geroutineerde blikken in de ogen van de pupillen en junioren, stoere taal van de senioren en verwachtingsvolle blikken naar de zijkanten van de nieuw ingestroomde speelsters van de damesteams. Het kan niets anders betekenen dan dat de grote vakantie weer ten einde is en dat het voetbalseizoen weer is begonnen.
Ik zie s’morgens de jeugd alweer met volle tassen richting leerkazernes rijden, moeders die peuters en kleuters naar de daarvoor bestemde zalen brengen en ondernemers die de zomercollectie in de uitverkoop doen.
Het is een harde confrontatie, terwijl ik eigenlijk nog een beetje met mijn hoofd in de vakantiewolken loop. Een periode van 11 maanden wacht weer op me waarin ik targets moet halen, de crisis moet overwinnen, verplicht leuk moet doen op verjaardagen en partijtjes, moet stofzuigen en ramen zemen, belastingpapieren invullen, kerstboom kopen en optuigen, hangjeugd met zachte hand verwijderen en nog meer verplichte en soms leuke kost. Hoe kom ik dit te boven? Tel daar nog een de vele donkere dagen bij, slecht weer aan het einde van de zomer, herfst met vallende bladeren in het vooruitzicht en voor je het weer zit je aan de anti-depressiva vanwege teveel droeftoeteren.
Een bestuurder van AWC heeft dit allemaal waarschijnlijk ook en die krijgt daar nog wat zorgen bij, zoals een teruglopend ledenaantal, teruglopende inkomsten, minder adverteerders, minder langlopende sponsorcontracten en minder subsidie van de overheid. Dan te bedenken dat die dat besturen ook nog vrijwillig doet.
Zoals gezegd is het lastig lichtpuntjes te zien, maar die zijn er wel. Als we goede resultaten neerzetten van wedstrijden met een hoog sportief gehalte, scoren en winnen komt het positieve gevoel weer helemaal terug. Ik heb er nu alweer zin in!!
Boy Visser (vervolg)
Ik heb de vorige keer wat minachtend gedaan over BN-ers oftewel “bekende Nederlanders”. Ik heb ze neergezet als nutteloze objecten, tv-vulsels en hersenloze schepsels die de bladen vullen met hun story’s en foto’s. Ik moet het eerlijk bekennen, ik heb ze te kort gedaan, want ze betekenen wel degelijk iets voor Nederland. Ik wordt niet onder druk gezet, gechanteerd of bedreigd, neen ik zeg dit uit eigen vrije wil. (He; "sterretje", haal dat pistool van mijn hoofd)
Er zijn talloze drukkerijen , journalisten, fotografen die er veel geld aan verdienen, die betalen belasting en daarmee wordt de Nederlandse economie weer een beetje draaiende gehouden. Met die belastingopbrengsten worden weer allerlei leuke dingen gedaan zoals subsidies voor sportverenigingen , het bijhouden van de voetbalvelden en zalen, en kunnen kansarme kinderen op kosten van de gemeente als lid worden ingeschreven van een sportvereniging. Allerlei nobele doelen waar we dus trots op moeten zijn.
Supporters die zich misdragen langs het veld, ouders die asociaal staan te schreewen geven we bij deze meteen op voor de diverse pulpprogramma’s en we sporen iedereen aan om te kijken. We maken binnen de korste keren bekende Nederlanders van ze. Zo krijgt dat gedrag eindelijk de erkenning die dat verdient en wordt de club daar weer een beetje beter van. Zo en nu snel naar de boekhandel voordat “de bladen” zijn uitverkocht. Lees en rij voorzichtig. Enne . . . Boy, blijf lekker gewoon en blijf gewoon scoren.
Boy VisserIk heb me wel eens afgevraagd welke prestatie iemand tot een ster maakt. Wat moet je hebben gedaan om met een voet of handafdruk in Hollywood op de Boulevard terecht te komen. Of wordt je sterrendom gemeten door het aantal malen dat je in de weekendbijlage van de Telegraaf staat, in de Privé voorkomt of met foto en al in de Weekend? Moet je veel gouden platen hebben, een grote fanclub of een eigen tv-reality show? Ik ben soms het spoor bijster. Omdat ik van mening ben dat je wel iets gepresteerd moet hebben om dat aanzien te krijgen. Dat (prof)voetballers teveel betaald krijgen naar gelang ze presteren is al langer bekend, maar dat je nu ook al, zonder ook maar iets te hebben gedaan, sterallures aangemeten krijgt in de showbizz gaat me echt te ver!!
Ik ken mensen die jaren conservatorium achter de rug hebben, maar nog niet een betaald optreden hebben gehad, jaren ploeteren op de toneelschool in de hoop dat je mag beginnen in een reclame van Bolletje, jaren schilderen en je hele garage nog vol met onverkochte doeken maar nog nooit in de richting van een de sterrenstatus gekomen. Je doet een keer meer bij
Secret Story en je bent een held en heel Nederland heeft het een dag later over je. Je gaat meerdere keren asociaal te keer in Chersonissos en je krijgt de ene aanbieding na de andere om te komen optreden. Je mag daarna zelfs in bikini in de sneeuw op herhaling om dezelfde onzin uit te kramen. Je rijdt al scheldend en vloekend een keer in een groene Opel Manta door Maaskantje en miljoenen komen je film bekijken. Neen, het is ongelijk verdeeld. Boy Visser scoort voor AWC de ene mooi goal na de andere en Ajax, Twente of PSV hebben nog niet een keer gebeld.
Voor de “echte” sterren is het een kwestie van vooral volhouden.
Scoor en rij voorzichtig.
Rampen:
De maan stond op 19 maart het dichtst bij de aarde sinds de tachtiger jaren. Zonder angst te zaaien kan ik wel zeggen dat dit meestal een moment is dat de aarde weer door enkele rampen getroffen zal worden. Echter is de maan een beetje te laat gekomen. De aarde heeft al geschud en de zee heeft al een verwoestende werking gedaan aan de oostkust van Japan. De onrusten in het Midden-Oosten zijn wel rampzalig, maar niet toe te schrijven aan de stand van de maan. Dat Louis van Gaal het veld moet ruimen bij Bayern München is voor hem een persoonlijke tragedie, maar ook daar kun je de maan niet de schuld van geven. Dat Daan Paau AWC gaat verlaten is een verlies voor onze club, maar gezien vanuit het oogpunt van de Treffers kun je dat geen ramp noemen.
Rampen zijn in dat opzicht zeer relatief. Wat de een als ramp bestempeld zal de ander zien als een uitdaging om het de volgende keer anders, en wellicht beter te doen. De Japanners komen, kijkend naar de historie, dikwijls sterker uit dergelijke periodes en ook voor het Midden-Oosten komt ook wel een goede oplossing. De ruimte die Daan achterlaat zal ook wel weer goed worden opgevuld en wie weet komt de club daar ook wel sterker uit naar voren. De blik is immers nog steeds gericht op de toekomst en een (stabiel) plaatsje in de hoofdklasse. Dan nog even de angst voor rampen wegnemen. Volgen de statistieken gebeuren rampen eens in de zoveel tijd, maar zijn vooral wij, de mensen, de belangrijkste oorzaak van dat gevoel. Door de media verspreiden rampen zich razendsnel en zitten we er meteen bovenop, waardoor dat gevoel alleen maar wordt versterkt. Door de media weten we ook dat er drie nieuwe spelers bij AWC komen. Ook dat nieuws heeft zich via de vaak “nieuwe-media” razendsnel verspreid, maar ook die komst zal niet voor iedereen rampzalig uitpakken!! Twitter en rij voorzichtig.
Sociale media:Is het jammer dat veel contacten tegenwoordig alleen maar via de sociale media lopen? Nou, ik kan je zeggen dat het soms wel prettig is. Zonder iemand recht in zijn gezicht aan te kijken kan ik hem (en direct ook vele anderen) laten weten hoe ik over hem denk. En niet geschuwd door enig gebrek aan respect kan ik daar nog mooi woorden bij gebruiken die ik op al die verschillende netwerken heb geleerd. Ik heb het immers ook afgekeken van de leden van de 2e kamer, die wat aftwitteren, van vele BN-ers die elkaar buiten de Story, Prive en Weekend de grond in boren een Nederlandse voetballer in Engelse dienst scoorde negatief met zijn getwitter over een scheidsrechter en wat denk je van die politiecommissaris in Drente die via haar twitterkanaal allerlei onbevestigde berichten naar buiten heeft gebracht. Da’s nou niet wat je zegt een voorbeeldgedrag. Dus, ik doe lekker mee. Trouwens, goed nieuws scoort niet, dus dan verpakken we het maar in een onfatsoenlijk jasje, zodat de boodschap wel aankomt.
Daarnaast zijn echter de sociale media een grote inspiratiebron gebleken voor de jeugd in de Arabische wereld en waarschijnlijk zou de omwenteling in enkele landen nimmer zo snel op gang zijn gekomen als met hulp van deze nieuwe media. Dat is dan weer erg positief te noemen (behalve als de benzineprijs te hoog wordt).
We doen bij AWC dus enthousiast mee met deze manier van communiceren via de sociale media. Er is een website, enkele teams hebben een eigen Hyves pagina en we zijn sinds enkele weken aan het “Twitteren”. Lang leve de smartphones en internet!!
Column januari:
Nice dream!!
Ik moest even goed luisteren wat de nieuwe voorzitter vertelde tijdens de nieuwjaarsreceptie in het clubhuis van AWC. Hij heeft een ambitie en wel om in de toekomst een permanent plekje te krijgen in de hoofdklasse!! Mooi zo’n nieuwe voorzitter met deze ambitie, maar weet hij wel wat dit voor dit clubje betekend? Wat haal je hiermee overhoop? Iedere zondag een vol sportpark is geen pretje. Denk eens aan al die lege plastic bierglazen die je moet ophalen na een wedstrijd. Al die extra stewards die opgeleid moeten worden om supporters van de bezoekende club vanaf het station Wijchen te begeleiden naar ons sportpark, een inzetschema om de kassa’s te bemensen, een groter clubhuis, meer mensen achter de bar, extra ballenjongens.
Dan natuurlijk nog een groter aantal bussen om op bezoek te gaan bij andere hoofdklassers, overleg met de voorzitter van de supportersvereniging om de “hooligans” in toom te houden, een perstribune, wit-groene hesjes voor de fotografen, strakke bewaking om te voorkomen dat vijandige verenigingen je penaltystip stelen en ga zo maar door. Ambitie noemen ze dat. Het is volgens mij een kwestie van hoe hou ik de vrijwilligers bezig!
Wim heeft hiermee echter wel een punt. Je moet wel ambities hebben om niet te vervallen tot een gezelligheidsclubje in je regio, een club die gedoemd is om langzaam te worden opgevreten door verval en luiheid. Scherp blijven, je tegenstanders altijd net een stap voor zijn en op zoek gaan naar dat warme gezellige plekje in de hoofdklasse. “Kom Wim, ga er voor”!!!
Column december 2010:Wiki-wat?
Ik zal het maar eerlijk bekennen, ik heb de laatste tijd nogal wat geheime mailtjes gewisseld met bestuursleden van onze vereniging. Mailtjes die de ene keer gingen over de prestaties van het eerste elftal en de hoofdtrainer. Ik heb berichten gestuurd over de businessclub en over de financiele bijdragen van die club middenstanders. Ook ging het vaak over de inzet van onze vrijwilligers. Uitgebreid gemaild over het clubhuisbezoek, de omzet, bitterballenverkoop, bierverbruik etc. In die mailtjes is niet altijd even fijnzinnig taalgebruik gebezigd en heb ik me daarbij soms nogal laatdunkend uitgelaten over personen binnen onze vereniging. Degene aan wie ik die heb gestuurd weten precies wat ik bedoel en ook precies over wie ik het heb gehad. Als je ze recht op de man daar over vraagt zullen ze het ontkennen en ik kan dat goed begrijpen. Je wilt in deze tijd daar niet mee geconfronteerd worden. Voor je het weet moeten zij zich verantwoorden voor een onderzoekscommissie bestaand uit een gezelschap van F en E-pupillen. Ik was er onvoldoende van doordrongen dat alles en iedereen gevolgd kan worden. Een beetje hacker kan je snel confronteren met materiaal waar je binnen de kortste keren een nachtmerrie aan overhoudt. Ik heb onvoldoende rekening gehouden met een organisatie als Wikileaks en beloof bij deze beterschap. Tussen al die mailtjes zit echter ook een bericht en die mag in "no-time" via het "world-wibe-web" ter kennis komen van iedereen. Inhoud? "
"Webbeheer wenst iedereen van sv AWC een bijzonder prettige, liefst witte Kerst, een rustig oudjaar en een knallend 2011." Maak er iets moois van.
Column November 2010:
Beste Sint, Ik moet U in de eerste plaats mijn excuses aanbieden voor mijn verlanglijstje van het vorig jaar. Ik heb U toen gevraagd om een voorzitter met een groen-wit hart en . . . . we hebben die ook echt gekregen. Ik weet niet hoe groot Uw bijdrage is geweest, maar het heeft zeker geholpen. Ik heb U daarna niet meer kunnen bedanken, want U was wel heel snel weg uit dit land. Ik heb van alles geprobeerd, e-mails gestuurd, getwitterd, SMS-jes gezonden, ouderwetse papieren brieven per post verzonden, ansichtkaarten van het fraaie Wijchen als herinnering, maar helaas, geen reactie. Vandaar dit briefje maar in mijn voetbalschoen maat 46 met wortel in de hoop dat het wel aankomt.
Ik moet zeggen dat communiceren via een briefje in mijn schoen nou niet getuigd van “meegaan” met de tijd. U geeft de komende maand waarschijnlijk weer veel telefoons weg met internetfunctie, laptops en misschien ook wel de moderne iPads, waarmee U heel veel “kinderen” ontzettend blij maakt. Met deze middelen gaan zij nog sneller de digitale snelweg op.
Beste Sint, een welgemeend advies van mij is om zelf een laptop of iPad achter te houden. Ga daarna een cursus internetten voor senioren volgen, of koop het boek smartphone voor dummies, zodat we sneller en eerder met elkaar in contact kunnen komen.
Het gaat mij op dit moment te ver om U te adviseren de kado’s te laten bezorgen door TNT post (als ze niet staken) of te laten verzenden via Bol.com. Dat is handiger en sneller dan met “Uw trouwe paard” van dak tot dak te springen. Nog afgezien van de vraag wat de mening is van de Arbeidsinspectie over de arbeidsomstandigheden van uw ondergeschikten?? U heeft al een slechte beurt gemaakt met de vreselijke affiche van uw nieuwste film en het wordt dus tijd om aan en positief imago te werken. Succes de komende “zware” weken.
Column oktober 2010:
We zitten na de vakantie weer in het gewone stramien, net of er niets is gebeurd. Vakantie? Ik weet echt niet meer wat dat is, lijkt al weer heel lang geleden. We hebben daar ruim een jaar naar uitgekeken en is het zo weer voorbij. Zitten we weer in het oude vertrouwde ritme om niet te spreken over een sleur. Lopen we de kinderen weer te verslepen van de crèche naar school of naar de buitenschoolse opvang, daarna naar ballet of muziekles en als het tegenzit ook nog eens naar het hockey, judo of voetbal. Wanneer krijgen we als ouders nou eens rust. Komen ze vanuit sv AWC ook nog eens met de vraag of we misschien wat kunnen doen als trainer of leider of zo. Zijn ze helemaal van god los, daar bij dat bestuur. Ik lever mijn kinderen af bij de poort van het sportpark, ga via Albert Heijn en de Lidl rechtstreeks naar huis naar de koffie of meteen aan het bier, de rosé of aan de Prozac. Ik betaal de contributie en daar moet het maar mee gedaan zijn. Ben blij dat ik even die vervelende puber aan een ander kan overlaten! Ik heb mijn rust nodig, want ik kan de contributie voor de yogalessen ook al niet meer betalen. Daar moeten ze eens een subsidie op geven. Kan ik daarna misschien mijn middelbare school kinderen weer een beetje in het gareel houden. Hoe zouden die andere ouders dat dan doen. Die staan wel fanatiek te wezen langs de kant, of vlaggen of fluiten en volgens mij hebben ze daar ook amper kaas van gegeten, gelet op het commentaar van de zijlijn. Die rijden wel van AWC naar uitwedstrijden met de SUV helemaal vol. Moeten die geen boodschappen doen of willen die niet even lekker relaxen??? Knap dat die wel tijd kunnen vinden om leider of iets dergelijks te zijn. Zal AWC wel heel blij mee zijn, met die uitslovers!!!
Column september 2010:
Daar sta je dan als nieuwkomer bij de groen-witte club in Wijchen. 7 jaar ben je en je hebt een kraakhelder clubtenue aan. Aan de hand van je vader of moeder kom je het sportpark op met maar een gedachte: “ik wil voetballen”. Je ouders hebben je aangemeld omdat je thuis maar niet van de bal af kan blijven. Je hebt in juli de verrichtingen van het Nederlands elftal op de voet gevolgd en je wilt het liefste in de voetsporen treden van Sneijder, Huntelaar of Van Persie. Je wordt voorgesteld aan al die andere nieuwe Sneijdertjes, Van Bommeltjes en Van Bronkhorstjes. Allemaal vol energie om de eerste keer die bal een rottrap te geven. Dan trainen en vooral luisteren naar de eerste aanwijzingen van de trainer, wat toch het moeilijkste is, want dat kost alleen maar tijd. “Voetballen wil ik”!!!, zou je wel uit willen schreeuwen, maar je beheerst je en wacht rustig af wat er gaat gebeuren. Voordat je het weet, is het weer voorbij en moet je na een uur naar huis, om te wachten tot de volgende training of de volgende wedstrijd. “Mam, wanneer mag ik weer”, is de vraag in de auto op weg naar huis en mama zegt dat het een paar nachtjes slapen is en dan is het sportpark weer open. Na lang draaien val je de nacht na de eerste kennismaking in slaap en droom je van een stadion vol juichende supporters die speciaal voor jou naar de wedstrijd zijn gekomen. Wat kan voetbal toch leuk zijn.
Column juni 2010:Ik zal me maar meteen verontschuldigen, omdat ik eigenlijk door de bomen het bos niet meer zie. We staan in Nederland voor belangrijke verkiezingen deze maand en ik weet niet op wie ik moet stemmen. Niet dat ik zo politiek onderlegd ben, maar ik hou het toch graag een beetje bij. Ik vind dat we een beetje op het milieu moeten letten (dus groen-links), maar we mogen ook de armen wel wat beter verzorgen (dus SP). Ik wil niet dat er gemorreld wordt aan de H-rente, (dus VVD) en we mogen wellicht wat terughoudender zijn met de immigratie (dus PVV), maar ik vind Pechtold ook wel een aardige man (dus D66). Dierenmishandeling moet beter worden aangepakt (dus Partij voor de Dieren) en misschien moeten we toch wel een rode premier krijgen (dus PvdA). Allemaal hebben ze wel iets maar toch weer niet allemaal voldoende om me tevreden te stellen. Verder staan de kandidaten die de komende jaren graag zich in de blauwe stoelen in Den Haag willen nestelen elkaar wel erg vaak voor rotte vis uit te maken. Straks zijn het weer de dikste vrienden en wordt de ene na de andere verkiezingsbelofte verbroken omwille van de problemen in “het land”. Dan hebben we het bij AWC een stuk makkelijker. Een kandidaat bestuurslid die bij voorbaat al de nodige positieve steun van de meerderheid van de leden heeft om de functie van de grote roerganger over te nemen. Wim, je krijgt mijn steun, als je belooft je nooit in te laten met de Haagse politiek. Stem en rij voorzichtig.
Hooligans:
Wat zijn dat?, dat zijn personen die worden gekenmerkt door het ontbreken van de juiste hersencellen om goed over hun daden na te denken. Ze hebben niet in de gaten welke schade zij aan het voetbal in het algemeen, en aan hun club in het bijzonder aanrichten. Het is maar de vraag of zij de fraaie term “supporter” wel mogen gebruiken. Daar ligt een wereld van verschil tussen twee woorden die toch nauw met het voetbal zijn verbonden. Dat verschil heeft vooral te maken met de wijze waarop zij tegen de getrouwen van de andere clubs aankijken. Hun geweld dient geen enkele doel en geeft al lang niet meer steun aan de club waar ze zo trouw aan waren begonnen. Ze willen alleen maar rotzooi trappen. Ik zwijg al helemaal over al dat geld dat door de overheid wordt betaald en dat nodig is om het geweld van hun binnen de perken te houden. Ik vind het prima dat je het logo van je favoriete club op je bovenarm laat tatoeëren, voor mijn part borduur je het halve bovenlijf met het clublied en noem jij je kinderen naar de favoriete spelers van de club, geef jij de hond de achternaam van een gevreesde tegenstander en zet je naast de foto van je schoonmoeder de foto van jou met je idool, maar hou je handen thuis, laat andermans spullen heel”, en zorg er voor dat jij je een “supporter” mag noemen. Geef de tegenstander applaus als die een keer van jou team wint en ga na dat verlies met verdriet naar huis of naar de kroeg laat onderweg alles heel. . . . Toen ging de wekker en het was weer als vanouds. Weg mooie droom.
Column april 2010
Deskundigen:Er hoeft in Nederland maar iets spraakmakends te gebeuren waarvoor de politie in actie moet komen of daags daarna tuimelen de deskundigen over elkaar heen om aan te geven dat de politie het helemaal anders had moeten doen. We werden vrijwel dagelijks op de hoogte gehouden over het wel en later vooral wee van Milly uit Dordrecht. De John v.d. Heuvels en Peter R. de Vriesen en consorten wisten niet hoe snel ze met hun kop op tv moesten verschijnen om het onderzoek af te kraken. De politie had zus en de politie had zo moeten doen. Daar word ik toch zo moe van. Hebben ze nu serieus de bedoeling gehad om de politie te helpen of hebben ze liever weer dat hun naam wordt genoemd en vooral; zijn ze weer even in beeld geweest. Het had ze gesierd om vanaf het moment van verdwijnen van Milly hun hulp aan de politie aan te bieden. In het voetbal is het eigenlijk niet anders. Ook daar staan de beste stuurlui vaak aan de wal. Dat kun je vrijwel iedere zondag in alle stadions van Nederland beluisteren. AWC is daar geen uitzondering op en ook daar hoor je commentaar. Maar net als alle voetbalverenigingen in Nederland moet AWC blij zijn met deze “stuurlui”. Zij tonen namelijk met al hun goedbedoelde adviezen aan dat ze met hart en ziel betrokken zijn hun club. Zij hebben met hun commentaar het beste voor met hun club en deze leden moeten we vooral koesteren.. Daar kunnen Peter R. te R. en die John v.d. H. te A. nog veel van leren.!!
Column Maart 2010:Volgens de Dikke van Dale is wisselen het een voor het ander geven als het om geld of goederen gaat en het betekend ook veranderen. Het Kabinet is gevallen en zal na de binnenkort te houden verkiezingen weer wisselen van samenstelling. Voordat wij gaan stemmen wisselen we eerst onze meningen daarover uit en laten ons adviseren op welke partij we het beste kunnen stemmen. Menig burger zal absoluut wisselen van politieke kleur. De gemeenteraad van Wijchen gaat na de stemming van 3 maart wisselen. Dit jaar wisselt door de vacature van de voorzitter waarschijnlijk ook het bestuur van AWC maar daarover moeten we eerst nog even van gedachten wisselen met potentiële kandidaten. Wisselen is in dit verband een bijzonder woord en als handeling erg belangrijk, trouwens bij elke wisseling is het goed de keuze te overdenken. Niet te lichtzinnig wisselen van baan in deze crisistijd en niet te snel wisselen van voetbalclub en vooral niet te lichtzinnig wisselen van relatie!!
Een machinist zal goed moeten nadenken voordat hij door een wissel rijdt, omdat bij een verkeerde keuze dat grote gevolgen heeft. Een lange afstandschaatser moet goed opletten bij het wisselen van baan en kan bij twijfel zijn coach laten helpen, want het gaat over eeuwige roem of vergetelheid.
Je kunt na de lange winter wisselen van niets doen naar actief zijn. Wij bij AWC hopen dat het winterseizoen snel wisselt met het voorjaar, zodat we ons spelletje weer kunnen spelen, eerst tot de rust en dan wisselen van speelhelft.
Column:
Niet alleen de kerstversiering maar ook goede voornemens zijn de deur al weer uit. Vaak hebben deze voornemens geen langere houdbaarheidsdatum dan enkele dagen en soms weken. Vol goede moed gestopt met roken en bij de eerstvolgende sigaret even evalueren hoe het ook al weer kwam dat ik weer ben begonnen! Er zijn veel redenen om te stoppen en evenzoveel redenen om weer te beginnen. Baan kwijt, vrouw weg, zoon aan de wiet en dochter ongewenst zwanger. Kachel stuk, koud water op de douche en de auto op de eerste werkdag op kistjes. Meer redenen om weer te gaan roken heb je dan niet nodig.
Toch onder het genot van champagne de goede voornemens op een rijtje gezet en de beste wensen voor het komend jaar aan iedereen geventileerd. Van een voornemen is het jammer dat die niet wat langer heeft geduurd. Ik zou me beter gedragen langs de lijn. Ik zou mijn zoon niet meer de aanval in schelden. Ik zou me niet meer met de scheids en de trainer bemoeien en bovendien mijn zoon geen geld meer geven als hij zou scoren. Ook vind ik de tegenstander geen stelletje lamzakken, boerenpummels of losers. Nee, dat gekloot wil ik niet meer horen van mezelf. Als een doelpunt wordt afgekeurd zeg ik braaf “da’s nou jammer” in plaats dat ik het scheldwoordenboek met enkele woorden verrijk. Helaas een troost, ik ben niet de enige die dit voornemen al weer snel bij het grofvuil heeft gezet!!
Column:Met de Kerstdagen voor de deur zou een stichtelijke column wel op zijn plaats zijn of een droevig tranentrekkend verhaal over lieden die een eenzame Kerst tegemoet gaan. Echter dient een column vooral humoristisch-kritisch te zijn. Ik ga het in deze koude decembermaand vooral hebben over warmte, zeg maar hitte. Ik was witheet toen bleek dat de verkeerde Frans Derks door de KNVB werd benoemd tot bondsridder. Ik ben witheet geworden toen ik las dat Sinterklaas in Amsterdam alleen met een mijter zonder kruis de pakjes mocht brengen. Stoom kwam uit mijn oren toen de Haagse Hogeschool besloot dit jaar geen kerstboom in de hal te zetten. Wederom witheet dat diverse Ministers ons bang probeerden te maken over de Q-koorts en de Mexicaanse griep. Gloeiend laaiend dat het in Kopenhagen 186 wereldleiders niet is gelukt om er voor te zorgen dat de warmte op aarde niet meer dan 2 graden zou stijgen. Alleen al de verhitte discussies daarover hebben de aarde al zeker 3 graden warmer gemaakt. Ook de roodgloeind boze hoofden van gedupeerde DSB spaarders zorgden voor hitte en wat te denken van de gokkende Aziaten die in Nederland het voetbalspelletje proberen te beïnvloeden en een "hot-line" hadden met het thuisfront. De hevige sneeuwbuien zorgden daarentegen weer voor een beetje afkoeling en ook van "oma" Paay in haar blootje in de Playboy kreeg ik het niet echt warm. Daardoor kwam alles toch weer een beetje in balans en dat is precies wat we uiteindelijk zoeken in het leven. Is het toch nog stichtelijk geworden. Allemaal een fijne kerst en een evenwichtig 2010.
Column:
Lieve Sinterklaas. Ik weet dat u dit jaar weer de lange reis vanuit Spanje heeft ondernomen om in Nederland veel kinderen blij te maken met prachtige cadeau's. Al weken zijn vooral onze pupillen en mini's in rep en roer in afwachting van pakjesavond. Maar ik heb voor de verandering ook een klein verlanglijstje gemaakt en wellicht dat u even de tijd wilt nemen om daar aandacht aan te besteden. Ik weet, u heeft het druk, met de organisatie van uw eigen verjaardag en met het kopen van de tickets voor de terugreis, maar vraag toch heel even uw gewaardeerde aandacht. Op het verlanglijstje staat namelijk een nieuwe voorzitter voor sv. AWC en ik zeg het maar vast, deze is moeilijk te vinden. Vooral omdat het net zo'n man moet zijn als Frans. U moet hem kennen, want u heeft hem, toen hij een jaar of tien was een prachtig groen-wit hart kado gedaan. De nieuwe man mag ietsje minder grijze haren hebben, maar moet net zo goed zijn ingeschoten in de plaatselijke politiek als de huidige Frans en moet ook onder de middenstanders van ons stadje goed bekend zijn. Ook de "coming man" moet het grote doel voor ogen hebben om AWC steeds bekender te laten worden in de wijde omgeving van Wijchen, waarbij ik er geen bezwaar tegen heb dat Europa tot dat gebied gaat horen. Een dergelijk talent zoals Frans is vast niet te vinden in Nederland en daarom de vraag of u in het voetbalrijke Spanje op zoek gaat naar een man, die naast voetbaltalent ook goed Nederlands spreekt en een club met een rijke geschiedenis kan leiden. Wij hebben vanuit Nederland heel wat talenten naar het zonnige Spanje gestuurd en we hebben er geen bezwaar tegen dat dit land een kleine tegenprestatie levert. Komende dagen doe ik een extra portie wortels in mijn (maat 46) schoen.
Nieuwsbrief
Om al onze leden op de hoogte te houden van actuele informatie versturen wij regelmatig een nieuwsbrief. Meld je aan door u emailadres te versturen naar
webbeheer@awcwijchen.nl.
Klik
hier voor de nieuwsbrief van mei 2009
Klik
hier voor de nieuwsbrief van april 2009
Klik
hier voor de nieuwsbrief van maart 2009
Klik
hier voor de nieuwsbrief van februari 2009
Klik
hier voor de nieuwsbrief van januari 2009